Profiel van nan•.* นู๋LLÑน ® *.•Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog


    19 december

    พูดไม่ออก ~ มันจุกในอก

     
     
     
     
     
    "Love, is like water, we take it for granted. Thus, when it is gone, it becomes crucial."
     
     
     
    ความรักเสมือนน้ำ เรามักจะเห็นเป็นของตาย ดังนั้นเมื่อมันหมดไป จึงจะกลายเป็นสิ่งจำเป็น
     
     
     
     
     
    13 november

    . . . ข อ ง ต า ย . . .

     
     
    บอกให้รอ ฉันก็รอ บอกให้ฟัง ฉันยังฟัง
     
    อยากจะไปไหน ไม่มีใครเดินข้างกัน ฉันก็ไป
     
    สั่งมาเลย พร้อมจะทำ

    ลำบากยังไงตัวฉันไม่เคย บ่น

    เพื่อแลกกับวันที่ดีดี มีแค่เพียงเราสองคน
     
    แม้ว่าฉันเป็นแค่คนที่ไม่มีความหมายไม่เคยสำคัญอะไร
     
    เพราะเขาก็ยังอยู่ตรงนั้น ที่เธอวางเอาไว้ในใจอยู่เสมอ

    ไม่ว่าจะทำอะไรให้ดีเท่าไหร่ ต้องยอมเท่าไหร่

    ก็เหมือน จมลงที่เดิมทุกที
     
    ก็ใจมันรัก รักเธอมาตั้งนานแล้ว

    ให้เจ็บกว่านี้ ก็คงไม่เท่าไหร่

    จะเจอแบบเดิมกี่ครั้ง ฉันก็ทำด้วยหัวใจ

    ถึงเป็นแค่ของตาย ยังไงก็จะยอม
     
    ไม่ว่ายังไง ฉันก็รอ ไม่มีทางใดที่ดีกว่านี้เลย

    หากตัดใจลืมเธอไป มันก็ยังไม่คุ้นเคย

    จะไปทางไหนมันก็เจ็บ จะทำยังไรก็คงต้องเสียใจ
     
    ก็ต้องยอม ต้องยอม
     
     
    24 oktober

    Begin Everything

     
     
    ตอนนี้แนนมี HI5 เป็นของตัวเองแล้วนะ
     
    ยังไงก็ไปทักทายกันบ้างหละ
     
     
    แล้วเจอกันนะจ๊ะ
    21 oktober

    Do You Know?

     
    เธอไม่บอกก็จะไม่ถาม
    เขานั้นทำอะไรเธอมา ฉันดูจากน้ำตาที่มี
    และเธอวันนี้บอกแทน ได้ทุกอย่าง

    ก็แค่อยากให้เธอระบาย
    ไม่ต้องอายว่าเคยเป็นใครร้องไปเถอะ
    แม้ในวันนี้ ฉันไม่ได้มีสิทธิ์เช็ดน้ำตาที่แก้มเธอ

    จะทำตัวเหมือนเป็นอากาศ ไม่รบกวนหัวใจ
    จะไม่ไปสัมผัสถูกร่างกายใดๆ
    แค่เพียงจะอยู่ข้างเธอ เป็นคนสุดท้าย

    ฉันไม่ได้หวังทำดีให้เธอมารักกัน
    ห่วงเธอก็แค่นั้นไม่ได้คิดฝันอะไรอื่นไกล
    ฉันไม่ได้หวังมาแทนที่คนที่ทิ้งเธอ
    ก็ตัวฉันรู้และย้ำตัวเองในใจ
    เรื่องรักไม่มีใครแทนใครได้อยู่แล้ว

    เริ่มต้นใหม่มันยังไม่สาย และที่ใจมันธรรมดาเนิ่นนาน กว่าร่องรอยที่มี
    จะหายคืนมาดี สิ่งนี้เธอคงได้เข้าใจ

    แต่ถ้าเธอเหนื่อยล้า จนอยากหาใครมา ช่วยประคองใจไว้
    ถ้าเธอไม่ถือ ฉันเองก็พร้อม จะโอบกอดเธอด้วยใจ
     
     
    02 oktober

    ชิวชิวไปวันวัน เลยออกมาเป็นแบบนี้ +L+

    เขียนโปรแกรมจนเบลอ.......*-*

    หวัง Create Table ขึ้นมาใหม่

    เอาไว้ใส่ Data ของเราสอง

    จะ Insert ถ้อยคำ และทำนอง

    ให้ดังก้อง ทุก Columns ในใจเธอ

    จะ Select เลือกสรร แต่สิ่งดี

    From ทุกที่ หามา ให้เสมอ

    แม้จะ Where ลำบาก ยากพบเจอ

    แค่ Order By เธอได้โดยพลัน

    จะ Alter Table เป็นอย่างดี

    Primary Key ก็จะมี เธอกับฉัน

    จะรักษา ให้Unique ชั่วนิรันดร์

    ขอยึดมั่น เป็น Constraint ประจำใจ

    จะ Index รักเธอ เป็นพิเศษ

    จะ Update รักกัน ให้สดใส

    จะ ประสาน Relation สัมพันธ์ใจ

    เผื่อจะได้ Rows น้อยๆ ไว้เชยชม

    LOVE แสนหวาน ที่ให้เธอ

    โดน Trigger ทำลาย เสียจนขม

    รักที่สร้าง ถูก Delete จนแทบล่ม

    แทบเป็นลม RollBack กลับ ไว้ไม่ทัน

    เหตุใดรัก ที่เธอเคย Commit ไว้

    กลับหวั่นไหว เพราะ Foreign Key คนนั้น

    เธอแอบ Join ความรัก นอกใจกัน

    ทิ้งให้ฉัน เดียวดาย กับค่า NULL

     

    ++ จบข่าว ++

     

    30 september

    หมดหัวใจ (ที่ฉันมี)

     

    ถึง . . . เธอ . . . คนที่ฉันรัก

     

    ก็เป็นแค่ใครคนหนึ่ง ที่มีแค่ความฝันใฝ่

    ต้องการรักจริงจากใจ ต้องการแค่ใครที่รับฟัง

    เมื่อมารักใครคนหนึ่ง ก็ยอมเชื่อใจทุกอย่าง

    ก็อาจต้องยอมผิดพลั้ง ต้องทรมานต้องทุกข์ใจ

    ได้เรียนรู้และเสียน้ำตา แต่ไม่เคยจะคิดเสียใจ

    ไม่เสื่อมศรัทธากับสิ่งที่รักหมดใจ

    เหมือนว่ามันไม่มีเหตุผล เหมือนฉันเป็นแค่คนอ่อนไหว

     
    ยอมทุ่มเทจนหมดหัวใจ ไม่เข็ดกับความปวดร้าว

    เหมือนเป็นคนดื้อดึงใช่ไหม แค่จริงใจกับความต้องการ

    ทำเพราะใจรักจริงเท่านั้น เจ็บช้ำยังไงก็ยอม

    ได้เรียนรู้และเสียน้ำตา แต่ไม่เคยจะคิดเสียใจ
     
    ไม่เสื่อมศรัทธากับสิ่งที่รักหมดใจ

    เหมือนว่ามันไม่มีเหตุผล เหมือนฉันเป็นแค่คนอ่อนไหว

    ยอมทุ่มเทจนหมดหัวใจ ไม่เข็ดกับความปวดร้าว

    เหมือนเป็นคนดื้อดึงใช่ไหม แค่จริงใจกับความต้องการ

    ทำเพราะใจรักจริงเท่านั้น เจ็บช้ำยังไงก็ยอม
     
    -------------

     
    03 september

    สวยใส.....ไร้สมอง

    กี่พันครั้งที่ฉันพูดคำว่ารัก

    และทุกครั้งมันคือความจริงของเธอ

    ทุกสิ่งที่คิดไม่เคยปกปิดไว้

    เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันรักเธอ

    แววตาเธอเองมันบอกว่าคิดอย่างไร
     
    แต่เธอไม่เคยจะเปิดหัวใจพูดมัน
    SAY U LOVE ME

    พูดให้ฟังทีว่ารักกัน สักคำ

    พูดความในใจ ที่ฉันรอคอย รอแสนนาน

    คำว่ารักมันอาจไม่มีความหมาย

    ถ้าภายในใจของเราไม่คิดตรงกัน

    แต่ฉันรู้ว่าใจของฉันมีเธอ

    อย่างน้อยก็ขอให้ยินว่ามันเรื่องจริง
    ฉันก็ไม่ได้คิดไปเองข้างเดียว

    บอกฉันสักคำได้ไหมว่าเธอรักฉัน

    SAY LOVE ME

    SAY YOU LOVE ME

    บอกกับฉันทีได้ไหมเธอ สักคำ

    ว่าใจเธอกับฉัน บอกว่าเธอรักกัน

    ฉันนั้นบอกเสมอ บอกคำว่ารักเธอ

    รัก.......

    ((สวยใส...ไร้สมอง))

    31 augustus

    = R a I n =


    อยากจะลืมใครซักคน  เมื่อหยาดฝนพรั่งพรหมพริ้วมา 
    สายน้ำที่ร่วงหล่นปนเค้าหยาดน้ำตา  กลับไปคิดถึงคราแรกที่เราพบกัน
    มรสุมที่ทอสีทอง  นำเราสองให้ปองรักกัน
    ฟ้ากำลังจะมัวตัวของเราหนาวสั่น  สื่อดวงตาสัมฟันธ์  อบอุ่นพลันสองรา
    ความรักเราเคยสดชื่น  แล้วใยแปรเป็นอื่น
    เหลือแต่ความขื่นขมระทม  เมื่อลมพายุหอบฝนมา
    เธอไม่ยอมบอกเหตุผลใดๆ  (ปล่อยฉันไว้กลางฝน)
    มาบัดนี้ยามฟ้าสีหม่น  ราวกับดลให้ตรมฤทัย
    รู้เป็นเพียงอากาศแต่ไม่อาจห้ามใจ  อยากมีเธอชิดใกล้แต่เธอคงไม่ลืม
    ที่เธอลาฉันไป
     
     
    = ฉันคนเดียวที่เสียใจ =
    11 juli

    ~ ยืนอยู่ตรงนี้ที่เดิม & ยังรักเธอเสมอ ~

    .:: หมดชีวิตที่ฉันมี ::.
     
    ฉันเองไม่เคยคิด
    ว่าเป็นเพราะใครลิขิต
    ขีดทางให้พบเธอ
    รู้ตัวอยู่เสมอ
    ว่าตอนนี้ฉันรักเธอดุจดังลมหายใจ

    จากคำคน คนนึง
    ว่าจะอยู่ดูแลกัน
    และจะไม่มีวันที่เธอและฉันต้องห่างไกล
    แต่ความเป็นจริงเธอกลับทิ้ง..ฉัน..ไป

    อยากให้รู้ ฉันนั้นรักเธอแค่ไหน
    สิ่งที่ฉันให้เธอไป หมดใจที่ฉันมี
    และสุดท้ายฉันคงทำได้เท่านี้
    หมดชีวิตที่ฉันมี จบลงที่ เสียเธอไป

    ขอเพียงให้เรานั้นเชื่อในรักที่คงมั่นไม่มีวันเลือนลบไป
    แม้จะสุขทุกข์เพียงใด
    ก็จะขอเคียงกันไปจวบจนชั่วนิรันดร์
     
     
    26 juni

    อยากบอกเธอว่า...ฉันรักเธอ

    Image and video hosting by TinyPic

     
    ก็เพราะฉันเองนั้นยังไม่แน่ใจ
    ก็เพราะฉันอายถ้าเธอจะรู้
    ก็ได้แต่เพียงเฝ้ามองเธออยู่

    บ่อยครั้งที่เธอต้องการจะฟัง
    แต่ว่าฉันเองยังต้องการจะเก็บไว้
    บอกเธอวันนั้นมันอาจเร็วไป

    จะบอกเธอวันนี้..ให้เธอฟัง
    หวังว่าไม่ช้าเกินไป
    ที่บอกเธอวันนี้..เพราะมั่นใจ ฉันรักเธอ

    ก็เพราะฉันเองไม่เคยมีใคร
    ก็เพราะไม่เคยได้เจอใครอย่างนี้
    อยากจะกลั่นกรองหัวใจให้ดี
    .
    .
    .

    ถึงแม้จะช้า แต่ฉันไม่เคยลืม
    ยังเก็บเอาไว้ทุกเวลา
    อยากให้เธอได้เห็นคุณค่า
    เมื่อเวลาที่บอกกับเธอ

     

    M i s Z . . . U . . . E v e r y d a y

     

    10 juni

    อยากรู้...แต่ไม่อยากถาม

     

    อยากรู้ แต่ไม่อยากถาม
    ศิลปิน
    : Calories Blah Blah
    อัลบั้ม : Voice Male

     

     

    ไม่ชิดเพียงลมหายใจ แค่ไม่ใช้เวลาร่วมกัน
    แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ
    ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆ เธอคิดยังไง
    รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน
    อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
    มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

    เธอจะมีใจหรือเปล่า
    เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
    ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
    เธอจะมีใจหรือเปล่า
    มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
    แต่ไม่อยากถาม กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป

    ไม่ถามยังดีซะกว่า
    เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน
    กลัวคำๆ นั้น อาจทำร้ายหัวใจ

    อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
    มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย
    เธอจะมีใจหรือเปล่า
    เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
    ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
    เธอจะมีใจหรือเปล่า
    มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
    แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว

    เธอจะมีใจหรือเปล่า
    มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
    แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว
    _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

    02 juni

    ความเศร้าได้เข้ามาเยือนอีกครั้ง

     
    ข่าวดีของเดือนนี้ ^_____^
    นู๋แนนได้งานทำแล้วนะคร่ะ หลังจากที่จบมาได้ 2 เดือนเต็มๆ เศร้าเลย
    งานที่ทำอยู่ตอนนี้เปงตำแหน่งโปรแกรมเมอร์ ของบริษัท RTS2003 คร่ะ (ขอค่า sponsor ด้วยนะ)
    จะบอกว่าเพ่ๆ เพ่อนๆ ทุกคนน่าร๊ากมากมาย พูดจากใจจิงเลยนะเนี่ย อยากอยู่ที่ออฟฟิตจังเลย
    แต่สุดท้ายก้อถูกย้ายไปที่การท่า (ดอนเมือง) ซะแล้ว แล้วงี้จะได้เจอกานอีกเมื่อไหร่หละเนี่ย
    คิดถึงเพ่ๆ เพื่อนๆ ขึ้นมาจับใจ 555+
     
    มะรุ้จะบ่นไรให้ฟังอีกดี
    อ่อ...ช่วงนี้สเปซก้อคงต้องของดอัพไป ก้อคงงดไปอีกนานพอควร
    เนื่องจากไม่มีอารมณ์จะอัพ และก็ไม่รุ้จะเขียนไรไป
    ยังไงก้อคงไม่ว่ากันนะคร่ะ ไม่แน่วันดีคืนดีอาจมานั่งอัพให้อ่านกันเล่นๆ อีก
     
    วันก่อนโน้นไปร้องเกะมา 2 วัน จะบอกว่าอารมมันยังค้างอยู่อ่ะ
    คือเพื่อนไม่ได้เปงไรนะ แค่อยากระบายๆ ด้วยอ่ะ
    รุ้สึกตัวเองเก็บกดไงมะรุ้แหะ 555+
    รุ้สึกเบื่อ เซ็ง เศร้า ยังไงบอกไม่ถูก
     
    ก่อนจาก อยากบอกว่า...เพื่อนๆ ที่ร๊ากทุกคน ช่วยโทมาหากันหน่อยได้ไหม
    คิดถึงพวกแกสุดริด คือชั้นมีอะไรอยากบอก พูดง่ายๆ อยากระบายอ่ะนะ
    ช่วยรับรู้กันหน่อยเถอะ
     
     
    ==================
     
     
    บี น้ำทิพย์ "แค่กระจกกั้น"
    แค่กระจกใสบางๆ ที่กั้นตรงกลางเท่านั้น
    ได้แค่เพียงเห็นหน้ากันแต่ไม่มีวันได้ใจ ......
    อยากเดินเข้าไปกอด และบอกว่ารักมากมาย
    แต่แล้วที่ฉันทำได้ก็เพียงแค่มอง
     
     
    ปนัดดา "มีค่าเวลาเธอเหงา"
    ฉันคงมีค่าแค่เวลาที่เธอเหงา เมื่อเธออยากรักก็ไปหาเค้าพอเหงาก็มาหากัน
    หวานอมขมกลืนต้องฝืนทนไปอย่างนั้น
    เค้านอนด้วยกันแต่ว่าฉันตื่นมาเพียงคนเดียว
     
     
    ป้าง "คนมันไม่ใช่"
    ฉันทุ่มเทหมดเลยทุกอย่าง ยิ่งนานยิ่งหมดหวังจะเป็นคนของเธอ
    แต่เค้าพึ่งเข้ามาไม่นานที่เธอเจอ และดูเธอพร่ำเพ้ออยากเจอเค้าทุกวัน....
    ถึงเราทุ่มเทกว่านี้ก้ไม่มีทาง อดทน เฝ้ารอ ให้เธอเห็นใจแค่ไหนก็ยิ่งเลือนลาง
    จดจำไว้ อย่างเรามันยังไม่ใช่อยู่แล้ว
     
     
    มะลิ "ข้อแม้"
    ฉันรู้เธอไม่เคยรัก ฉันรู้ต้องยอมรับมัน.....
    อยู่เฉยๆ เจียมตัวเอาไว้ และอย่าไปหวังเลย ว่าเธอนั้นจะมีใจให้กัน
    ...... อาจจะได้แค่คนใกล้ตัว ที่ไม่เคยสำคัญแต่ว่าฉันยังมีเธออยู่ก็พอ
    เจ็บก็ยอม ปวดก็ยอม ก็ยอมเป็นได้ทุกอย่าง
     
     
    ==================
     
    19 april

    @ สเปซเน่าแล้วคร่ะ @

    ~ สเปซเน่าคร่ะ ~
     
    สเปซแนนเปงอารายมะรุ้อ่ะ เข้าหน้าแก้ไขตัวเองก้อมะได้
    อยู่ๆ มันก้อเกิดอาการเออเร่อขึ้นมาซะงั้น เซ็งเลยคร่ะ
    กลุ้มใจจัง สเปซเน่าตามเจ้าของ เหอะๆ - -"
     
    รุ้สึกว่าแนนดองสเปซตัวเองมานานมากๆๆๆๆๆ เลยอ่ะ
    มีอารายเข้ามาใหม่เพียบเลย มะรุ้อะไรเปงอะไร
    สงสัยต้องได้ลองของใหม่ คือมันของใหม่สำหรับแนนอ่ะนะ
     
    จะบอกว่าเรียนจบแล้วคร๊าบบบบบบบบบ
    รู้สึกดีใจแฮปปี้ที่สุดเลยอ่ะ แต่ก้อเสียใจเหมือนกานนะ
    ที่ต้องจากเพื่อนๆ ไป โอกาสที่จะได้เจอหน้ากันก้อคงน้อยลง
    จากที่อยู่มอก็มะค่อยจะได้เจอกันอยู่แล้วนิหว่า ????
    ต่างคนต่างทำโปรเจคจบของตัวเอง เสียดายเวลาที่ผ่านมาจัง
     
    หลังจากที่ปิดเทอมก้อมีงานเข้ามาตลอด
    ปิดปุ๊บก้อมีงานทำวิจัย ไม่กี่วันก้องานโปรเข้า
    นอกนั้นยังไม่พองานป่วยงานเปื่อยเข้ามาถม
    จนงานสุดท้ายดันเปงงานคุณสุกคุณใสเข้า
    2 เดือนที่ปิดมา ไม่ได้พักเลยค่ะ เซ็งสุดๆ
    แต่ตอนนี้อาการดีขึ้นแล้วหละ เริ่มอยากออกหากินหละ
    หลังจากที่อยู่ถ้ำมา 2 เดือน 555+
     
    เห้อ...ช่วงนี้หางานทำคร่ะ ใครสนใจอยากได้พนักงานใหม่
    นู๋แนนว่างอยู่นะค่ะ เรียกใช้บริการได้ ขี้บ่นหน่อยแต่อึดนะ
     
    สุดท้ายหละ ฝากอะไรดีน้า
    ฝากให้ตัวเองดีกว่า ขอให้ตัวเองกลับมาสวยและน่ารักเหมือนเก่า
    มีคนรักและรักมากขึ้นกว่าเดิมแล้วกัน
    แล้วก้อขอให้ได้งานทำเร็วๆ นี้ 555+
     
    อ้อ...แนนมีอีกอย่างที่อยากจะบอก
    ยังจำคำถามที่ได้ถามแนนได้ไหมว่าเค้าคนนั้นคือใคร
    แนนจะบอกให้ก้อได้นะ แต่มันคงสายไปแล้วหละมั้ง
    เค้าคนนั้นก้อคือคนที่โทมาหาแนนในคืนวันนั้น (พอจะนึกออกยัง)
    แนนก้อคงทำได้เท่านี้หละ ถึงทำไปเท่าไหร่มันก้อคงไปไม่ถึงใจเธอแล้วมั้ง
    แต่แนนก็รุ้สึกสุขใจนะที่ได้ทำลงไป ใครจะมองว่าไงก็ช่างเถอะ เพราะว่า
    "รักไม่ได้ทำให้ฉันตาบอด ฉันเองที่ยอมตาบอดเพราะรักเธอ แกล้งทำเป็นไม่เห็นอะไรที่ไม่ดี"
    รุ้สึกเศร้าจัง พอดีกว่า หยุดไว้แค่นี้แหละ เด๋วต่อคราวหน้า
    ไว้คราวหน้าอาจอัพรูปการเข้าทำงานเปงครั้งแรกมาให้ดู 55+
    ยังไงก้อติดตามชมกันต่อไปนะค่ะ . . . T h e E n d
    20 november

    วันเกิดของฉัน

    เฮ้ๆๆๆๆๆๆ
     
    วันนี้วันเกิดของแนนเองแหละ
     
    รู้สึกตัวเองแก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะ
     
    ยังมะอยากโตเลยอ่ะ อยากกลับไปเปงเดะมัดยมจัง
     
    คนอื่นอาจมองว่าแนนโตเปงผู้ใหญ่
     
    แต่มันก้อโตแต่ตัว แต่ความคิดยังเดะกะเค้าอยู่นะ
     
    ปีนี้ก้อปาไป 21 แล้วสินะ ถ้าหยุดเวลาไว้ได้ก้อคงดี
     
    งืมมมม..... HBD นะนู๋แนน (อวยพรให้ตัวเองซะนิด)
     
     
     
     
     
     
    ปล.แต้งนะเพื่อนๆที่อวยพรให้แนน
    ขอบคุณม๊าที่อุดส่าอุ้มท้องตั้ง 9 เดือน
    ขอบคุณป๊าที่รักและห่วงใยแนนมาเสมอ
    ขอบคุณน้องรัก (คุนนน) ที่มาเปงน้องชายให้เพ่สาวคนนี้
    และขอบคุณทุกคนที่แนนมะได้กล่าวถึงในที่นี้ด้วยนะ
     
     
    ร๊ากกกกเสมอนะ
     
    10 oktober

    แด่....คนที่ฉันคิดถึง

     
    แด่...คนที่คิดถึง...
     
     หากความรักเป็นสิ่งสวยงาม
    ฉันคงไม่อาจสัมผัสได้เลยตลอดชีวิตของฉันที่ผ่านมา
    ...ความรักของฉันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา
         วันแล้ว...วันเล่า...ช่างเนิ่นนานเหลือเกิน
    สำหรับการรอคอย ใครสักคน ที่ไม่เคยมีตัวตน
    และฉันไม่อาจสัมผัส หรือรับรู้ได้ด้วยความรู้สึก และหัวใจ
         แม้เพียงสักน้อยนิด..ก็ไม่เคย....
     
    .........ยินดีและชื่นชม สำหรับทุกคนที่มีความรัก 
    และถ้าหากแบ่งปันความรักให้กับคนรอบข้างได้อย่างจริงใจ 
    และไม่ต้องการอะไรตอบแทน 
    นอกจากความสุขและรอยยิ้ม
    เธอ...คือคนที่ช่วยเติมเต็มความรักให้กับโลกใบนี้...
     
    ว่าไหม ???
    การทื่เราคิดถึงใครสักคนอย่างเอาเป็นเอาตาย 
    แต่บางทีคนที่เรากำลังคิดถึงอยู่ 
    หารู้ไม่ว่าเราคิดถึง (อย่างมาก ถึง มากที่สุด)
     
    ความรู้สึกน่ะ...มันยากที่จะอธิบายจริงๆ 
    แต่ถ้าหากคุณเคยรู้สึกคิดถึงใครแบบนี้บ้างคงเข้าใจ 
    (ดี อาจจะดีมาก ถึงมากที่สุด)
             
    ความคิดถึง...มันไม่เจ็บไม่ปวดหรอก 
    แต่มันทรมานอยู่ลึกๆ ภายในใจ
    ใครบ้างจะรู้สึกได้ดีเท่าตัวของเราเอง 
    ยิ่งการที่เราต้องแอบคิดถึงด้วยแล้ว 
    (ไม่ต้องพูดถึงความอึดอัดใจตรงนี้เลย)
     
    ทรมานเพราะความคิดถึง..
    ความรู้สึกนี้มันช่างกวนใจเราได้ตลอดเวลาที่เรายังหายใจอยู่ 
    (เพราะคิดถึงคนที่เราไม่สามารถบอกใครได้ว่า..คิดถึง)
     
    จะด้วยอะไรก็แล้วแต่..มันเป็นเรื่องของความรู้สึกนะ 
    ถูกผิดหรือเปล่าเราจะไม่พูดถึง 
    เพราะว่าคนเราทุกคน
    ย่อมมีสามัญสำนึกภายใต้จิตใจตัวเองอยู่แล้วล่ะ
     
    10 september

    ที่จอดรถกับความรัก

     

     

    ความรักมันก้อเหมือนที่จอดรถ

    วนรอบแรก เฮ่อ....รถเต็มไปหมดจะมีที่ว่างบ้างไหมเนี๊ย เหนื่อยนะ

    วนรถเนี่ยมันก้อเหมือนกะที่เราต้องการหาใครซักคน

    ยิ่งหาก้อยิ่งไม่เจอ

     

    วนรอบสองเจอหละที่ว่าง

    แต่เฮ่ย ทำเลไม่ดีเลยว่ะ ลองขับไปข้างหน้าดีก่า

    เผื่อจะมีที่ดีก่านี้ ดั๊นนนนน ไม่มี กลับมาจอดที่เก่าก้อได้ว่ะ

    อ้าวเวนกำ มีคนจอดไปแล้วอ่ะ

    ไม่ค่อยต่างกะเราที่เจอคนนึงที่ดีแสนดี

    แต่ดันคิดว่ามันก้อคงหาดีก่านี้ได้ รออีกหน่อยดีก่า

    พอคิดได้ก้อ ม.ค.ป.ด (หมาคาบไปแดก)

     

    วนรอบที่สามก้อได้ว่ะ อ้าว อิ๊บอ๊าย ขับเลยเว้น เฮ้ย แมร่งไรว้า

    คล้ายป่ะๆ ก้อไอ้ทำนองที่ว่า รักแล้วก้อไม่บอก

    ปิดกับไปปิดกันมา กลัวเสยฟอร์ม

    กลัวเค้าไม่รัก เก็บไว้ดีก่า เพื่อนสนิทก้อพอวุ้ย

    พอเจอปุ๊บจะถอยก้อไม่ได้ รถข้างหลังเสียปุ๊บเปงไงหละ เส้าเลย

     

    เอาวะวนรอบที่สี่ก้อได้ เฮ้ยเจอแล้ว แต่ยากชิบ

    คันหลังก้อตามมาอีก เวง

    ไปข้างหน้าอีกก้อได้ว่ะ อ้าวเฮ้ยทำไมว่ะ คันหลังเข้าง่ายจังวะ

    เฮ่อชวดอีกแล้วตู เหมือนกะที่เราเหงเค้าสูงส่งเหลือเกิน

    พยายามไปเหนื่อยป่าว แล้วเปงไงหละต้องสู้ ไม่สู้ก้ออดสิวะ

     

    มันจะยากเย็นอารายขนาดนี้กะการหาที่จอดรถ

    เอาน่ารอบที่ห้าน่าจะมี

    เฮ้ย มันจอดซ้อนคันได้นิหว่า แต่ไม่อาวดีก่า

    เด๋วเค้าเข็นแล้วไปชนตูดคันข้างหน้าก้อเส้า

    ก้อเหมือนกะไปรักคนที่มีเจ้าของเข้า ไปเปงกิ๊กเค้า

    ต้องคอยระมัดระวัง แล้วเปงไงสุดท้ายก้อไม่มีความสุขอยู่ดี อิ อิ

     

    ปัดโธ่เว้ย ก้อได้วะๆ ขับกลับบ้านไปจอดที่บ้านก้อได้

    เดินมาก้อได้

    สุดท้าย

    บางครั้ง การแสวงหาก้อทำให้เกิดทุกข์

    บางครั้งการอยู่คนเดียวมันก้อสบายจายอย่างที่คาดไม่ถึงเหมือนกัน

     

     

    (อ้าวเฮ้ย ว่าไง กรูขอติดรถไปด้วยคนดิ.....:)

    = ^_^ =

     

    -------------------- จบข่าว --------------------

     

    18 augustus

    = ฉันยังรออยู่ =

                                                                                                 

                                                                                                                                 

     
    โลกสีชมพูของ "ผู้หญิง"
     
    ผู้ชายกับผู้หญิงต่างก้อมีความรักที่แตกต่างกันออกไปใช่มะ
    แต่คุณผู้ชายจะรู้บ้างไหมว่าผู้หญิงอย่างเราๆ คิดอย่างไรกันบ้างในเรื่องของความรัก
    ถ้าจะมีคนรู้ก้อคงจะเปงเปอร์เซ็นต์ที่น้อยมากๆ
    แล้วผู้ชายคนนั้นคงเปง 1 ใน 100 ได้แระ
     
    วันนี้ แนนเลยมีอารายจะมาบอกคุณๆผู้ชายทั้งหลายว่า
     
    คุณผู้ชายทั้งหลายค่ะ พึงจำไว้ว่า ผู้หญิงที่เค้าแสดงความรักอย่างเปิดเผยต่อคุณ
    คนที่คอยคิดถึงคุณอยู่เสมอ คนที่คอยห่วงใยคุณตลอดเวลา
    แม้ว่าคุณอาจไม่ได้สนใจหรือไม่เคยรับรู้เลยก้อตามที
    สิ่งที่เธอกระทำนั้น เธอไม่ได้ต้องการสิ่งใดจากคุณเลย
    เธอเพียงแต่อยากมอบความรัก อยากมอบความผูกพันให้กับคุณ
    ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนที่จะทำได้แบบนี้นะ
    ถ้าคุณผู้ชายพบแล้วก้อขอบอกว่า ขอให้ยึดเธอไว้แน่นๆ
    และจงขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้คุณได้พบกับเธอคนนั้น
     
    จบแระคะสิ่งที่แนนอยากบอก จิงๆแล้วการที่เราทำอะไรก้อตามให้คนที่เรารัก มันก้อไม่ผิดใช่มะ
    แต่ก้อควรทำในสิ่งที่พอดี ไม่มากเกินและไม่น้อยเกินไป เดินทางสายกลางนั้นแหละ
    ความรักมันทำให้เราตาบอดจนมองไม่เหงความชั่วของคนที่เรารักเลยเนอะ
    แต่พอเราลองมองเค้าโดยเราไม่รักเค้าดู เราก้อคงจะพบอะไรหลายๆอย่างในตัวเค้าที่ไม่ดี
    พอเรารักใครชอบใคร เราก้อทนและรับกับทุกสิ่งที่เค้าเปงได้
    แต่ทำไมเมื่อก่อนเรากลับไปชอบสิ่งที่เราทนไม่ได้นะ นี้แหละมั้ง ที่เค้าเรียกว่ารัก
     
    ------------------------------------------
     
    เดือนหน้า นู๋แนนจะสวยแล้วนะ ตอนนี้ก้อมะสวยอยู่แระ
    ถ้าไปทำให้สวยแล้วจะสวยไหมเนี่ย สงสัยขี้เหล่มากกว่าเดิม กลุ้มใจกับตัวเอง
    สาเหตุที่ได้สวยก้อเพาะว่ามีงานมงคลนะคระ ตัวเองได้รับตำแหน่งที่สำคัญนั้นเอง
    นั้นคือการได้เปงเพื่อนเจ้าสาวในงาน ขอบอกว่าครั้งแรกที่ได้รับโอกาสแบบนี้
    ขอบคุณและดีใจที่สุด เหมือนตัวเองได้นางงามเลยแหะ 55+
     
    ส่วนงานอีกอย่างก้อคืองานรำคระ ฉุยฉายกะลังจะออกโรงเร็วๆ นี้แล้วน้า
    คราวนี้มาเปงนางอัปสรเลยแหละ อลังการงานสร้างเลย ไคอยากเหงแนนก้อสามารถ
    ติดตามได้ในเดือนหน้านี้ที่มอแนนเอง 55 หรือไม่ก้อที่สเปซนี้แหละ
    ตั้งเดือนหน้าเนอะ อีกตั้งนาน แต่ก้อแปบเดียวเองเนอะ
    แนนยังไม่ได้ซ้อมรำเลย จะไหวไหมเนี่ย ท่าก้อยังไม่ได้คิดเลย สงสัยต้องรื้อฟื้นอีกซะระยะ
    เพื่อนๆ ก้อคงต้องทำใจกันหน่อยนะ ที่ได้แนนสอนรำให้ - -"
    แต่แนนจะสู้สุดพลังเลย ทำเพื่อคณะเรา สู้ๆ IS IS สู้ๆ เย้เย้
     
     
     ------------------------------------------
     
    เมื่อวานนั่งรถเมล์กลับเจ้าค่ะ พอขึ้นมาก้อได้ยืนอยู่ตงกลางๆของรถ
    รถมันไม่ค่อยมีคนยืนด้วยแหละ อีชั้นก้อดันไปยืนตงเดะมัดยมชายเข้า
    คราวนี้อีชั้นก้อไม่ได้ต้องการจะนั่งไรหรอกนะ แต่อีชั้นก้อคิดอยู่เหมือนกันว่าเค้าจะให้นั่งไหม
    แต่ที่อีชั้นดูก้อม.ปลายด้วยแหละ อ่อนกว่าไม่เท่าไหร่ หน้าตาก้อพอไปวัดตอนกลางคืนด้วยได้
    พอดีอีชั้นก้อเหงเค้ามองหน้าอีชั้นก้อมองกลับ เปงเพาะอีชั้นมีชีทปึ๋งใหย่พอควรแหละมั้ง
    คราวนี้เพื่อนเค้าที่นั่งข้างหลังก้อสะกิดคุยกะคนนี้ แล้วทั้งสองก้อมองหน้าชั้น
    ชั้นก้อแกล้งมะสนใจ แต่มันจงใจมองมากไปอ่ะ อีชั้นก้อเลยทำหน้างงใส่เข้าให้
    จากนั้นเค้าก้อลุกให้อีชั้นนั่งเจ้าคร่ะ ชั้นก้อยิ้มๆให้ แบบว่าขอบคุณนะ
    อีชั้นก้อนึกว่าเค้าจะลงเลยลุกให้อีชั้นนั่ง แต่คงเหงเปงน่าสงสารปนเหงใจก้อเลยลุกให้นั่งแทน
    ไม่แค่นั้นเจ้าค่ะ เค้าทั้งสองแอบคุยเกี่ยวกับชั้นข้างหลัง เพาะเค้านั่งอยู่เบาะหลังแทน
    เท่าที่อีชั้นได้ยิน ก้อปะมานว่า เออ ก้อดี ใกล้พอยัง อารายเนี่ยแหละ
    สรุปแล้วก้อออกมาดีเจ้าคร่ะ มะได้ว่าอารายอีชั้นในทางเสียหาย
    แต่ที่ผ่านๆ มาที่อีชั้นเคยเจอ แม้จะเปงเดะมัดยมชายก้อเถอะ อีชั้นมะค่อยจะได้นั่ง
    เพาะเค้าไม่ลุกให้อีชั้นนั่ง คราวนี้มาเจอแปลก แต่ก้อแอบดีใจเล็กน้อย
     
     
    จิงๆแล้วเรื่องการลุกให้นั่งเดะหรือผู้หญิงหรือคนแก่นั่ง เด๋วนี้มะค่อยจะสนใจกันเท่าไหร่
    เปงเพาะความเท่าเทียมของหญิงชายมันเกิดขึ้นด้วยหรือเปล่า โดยเฉพาะถ้าเปงอายุพอๆกันยิ่งเหงได้ชัด
    เพาะเท่าที่อีชั้นเจอมาก้อรุ่นเดียวกัน เค้าไม่ลุกให้นั่งด้วย ของก้อไม่ช่วยถือให้
    ถ้าอีชั้นไม่มีของก้อว่าไปอย่าง จะนั่งก้อนั่งไปเลย ไม่จำเปงต้องลุกให้อีชั้นก้อได้
    อีชั้นไม่ว่าอารายด้วยซ้ำไป แต่ดูหน่อยเถอะดูสถานการณ์เล็กน้อย
    อีชั้นมะได้ว่าผู้ชายนะ ผู้หญิงก้อเช่นกัน อีชั้นหละเบื่อ
    โลกนี้จะมีความยุติธรรมบ้างไหมเนี่ย ???
     
    -----------------------------------------
     
     
     
     
    * อยากอ้วกเปงภาษาอังกิดจัง แปล text 3 ไฟล์ ศัพท์คอมล้วนๆ *
     
    * ขอบคุณที่มีเธอ ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีความสุขเสมอมา *
     
    * ไคไปเที่ยวเอาของมาฝากกันด้วยอ่ะ รอกินอยู่นะจ้ะ *
     
    * ไคเดินทางไปไหน ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยทั้งไปและกลับนะ *
     
    * รักและสุดพลัง จุ๊บ จุ๊บ *
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    <<< คอมเม้นนู๋หายไปอยู่หนไหน
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    16 augustus

    มาแบบไม่ลงตัว

     
                                                                                                                                 
           

     

    อัพแล้วคระ นู๋แนนอัพสเปซ 

    แต่มะได้อัพ Blog แหะๆ 

    จะผิดหวังกันป่าวเนี่ย

    ช่วงนี้แนนยุ่งมากจิงๆ เลยแหละ 

    งานล้นมือเลย ปั่นงานกันยิกเลย 

    ช่วงเปงกะลังใจให้แนนด้วยนะครา

    แนนยังคงคิดถึงทุกคนอยู่น้า

    อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนอ่า

     
     
     
      
                                              
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    06 augustus

    งงงวยกะสเปซโฉมใหม่

     
                                                                                                                                 
     
     

     

    มันอารายกานเนี่ย สเปซมันเปงไร เพิ่มไรมาให้อีชั้นอีกเนี่ย
    มะได้เข้ามาดูเปงอาทิด ไหงกลายเปงแบบนี้ เซ็งเลย
    แก้แล้วแก้อีกก้อไม่ตงกะที่ใจต้องการ แล้วอีชั้นจะทำไงดี
    ลองเปลี่ยนแบบ อัยบ็อกก้อดันมาอยู่ข้างล่างสุดอีก พอแก้อีกรอบมันก้อขึ้นไม่เต็ม
    มะรู้จะแก้ไงแล้วเนี่ย พอใส่โค้ดที่ทำให้สเปซมันกว้างขึ้น
    อีบ้อกกะพวกอื่นๆ มันก้อเอามารวมกัน ตอนนี้งงไปหมดแล้วเนี่ย
    แล้วพอเอาโค้ดมันออก มันก้อยังไปกองอยู่ล่างอีก บอกได้คำเดียวว่า "งงงงง"
    ช่างมันเถอะ ไม่สนแระ จะเปงไรก้อช่าง ขอระบายก่อนหละกัน
     
     
    สอบเดสแล้วโว้ย......ดีใจที่สุด อดหลับอดนอนมา 3 คืนติดกัน
    ทำก้อสอบก้อมะค่อยจะได้ อาจานก้อนะ ออกมะตงจะกที่บอกออกสอบเลย เวงกำ
    แต่ดีที่อีชั้นอ่านผ่านๆ ไป พอเหงข้อสอบก้อ เออ...กรูพึ่งอ่านมาผ่านนิหว่า แต่มันใช่ทุกข้อเลยอ่ะ
    คำที่เจอก้ออยู่ในชีทหมด 555+ สุดท้ายก้อจิ้มซุ่มเอา คะแนนจะเปงไงบ้างเนี่ย
    เท่าที่รู้อังกิดคงตกกันหมดทั้งชั้น 555 สะใจดีอีชั้นแท้
    โทดใครไม่ได้ ต้องโทดจานคนเดียว เล่นบอกว่าออกบที่ไม่สอน อีชั้นและเพื่อนก้ออ่านแมร่งเข้าไป
    ข้อสอบออกมาดันออกบทที่เรียนบวกกะเนื้อหาที่เค้าไม่เคยสอนเลยและมะได้อยู่ในหนังสสือเรียนอีก
    เจริญดีแท้ ไคไม่เคยเจอแบบนี้ก้อดีปาย เจอแบบอีชั้นคงเซ็งระเบิด
    สอบอังกิดคราวหน้าก้อคงตกกันอีกรอบ 555
     
     
    เมื่อวาน ก้อวันเสาใช่มะ เสาที่ 5 สิงหา อีชั้นไปรับทุกที่กะเสดเจ้าค่ะ 
    งานเริ่ม 9 โมง อีชั้นและเจ้าคุนพ่อไปถึง 8.40 ไปถึงก้อลงทะเบียนเข้างาน
    อยากแรกที่อีชั้นลืมไม่ได้คือ "ของว่าง" เค้าจัดให้มีทุกปีอ่ะ 
    เรื่องกินของอีชั้นมาก่อนเสมอ อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง 555
    พอกินเสดก้อไปเจอเพื่อนๆ ในห้องประชุม โอโห้คนรับทุน
    ทำไมมันน้อยอย่างนี้นะ มะเหงเหมือนปีก่อนเลย คนเยอะชิป
    ดีแระคนน้อยงานก้อเสดเร็วขึ้น อีชั้นจะได้มีเวลาเม้าส์กะเพื่อนเยอะขึ้น
    ลืมบอกไปทุนที่อีชั้นได้คือ "ทุนเรียนดี" มันเปงของสหกรณ์ของกะเสดจัดขึ้น
    สำหรับลูกหลานคนในกะเสด โดยต้องมีเกรดเฉลี่ยมากก่า 3.0 ขึ้นไป ในส่วนของป.ตรี
    แต่ชั้นอื่นๆ อีชั้นก้อมะรู้ เงินที่ได้ก้อแตกต่างกันตามระดับชั้นเรียน
    อีชั้นได้ 2500 ของป.ตรี ปีนี้ขึ้นค่าทุนให้ จาก 2400 เปง 2500 อยู่มาตั้งนานพึ่งจะขึ้น
    งานเริ่มก้อ 9.30 เสดอีกทีก้อ 10 โมงก่า มันมีถ่ายรูปรับทุนด้วยแหละ
    ไว้วันหลังจะเอามาให้ดูแระกานนะ
     
     
    งานรับทุนจบไป ตกบ่ายมีงานคอนเสริต์ที่โรงเรียนอีชั้นต่อ
    โปรโมตรหน่อยโรงเรียนอีชั้น "สาธิตเกษตร" เจ้าค่ะ (รุ่น28 >> ตามปีเกิด)
    ถ้าไครู้จักแพนเค้ก ก้อคงรู้จักร.ร.นี้เช่นกัน อีชั้นเปงรุ่นเพ่ 3 ปี
    มันก้อไม่ไกลกันเลย มันก้ออยู่ตงข้ามกะที่รับทุนเยื้องกันเล็กน้อย
    คอนเสริต์มีตอน 13.30 แต่เริ่มจิง ปาไป บ่าย 2 มีเพ่เบริด์เปงพิธีกร (ศิตย์เก่าอีกแล้วคับ)
    งานคราวนี้เปงของ AF1 & AF2 แต่มากันมะครบ ขาดเพ่อ๊อฟ AF1 ไปคนนึง
    คอนเสริต์แต่ละครั้ง เหมือนไปนั่งฟังเพลงบรรเลง จะเต้นก้อเกรงใจอาจานที่มานั่งดู
    ใจอีชั้นก้อเต้นไปนานแล้ว แต่ตัวมันเต้นมะค่อยได้ ก้อจานแต่ละท่านนั่งอยู่แถวๆ นี้ทั้งนั้น
    แถมอาจานแต่ละท่านก้อรู้จักอีชั้นไม่น้อย ก่าอีชั้นจะเต้นได้อีกทีก้อมากลางคอนเสริต์แระ
    คราวนี้อีชั้นเต้นกะเพื่อนๆ กะจาย ไปกัน 6 คน มีอีชั้น แป้ง เตย เปิ้ล หมูน้อย และปูน
    อ๋อ....อีชั้นได้ดูฟรีเจ้าค่ะ มันเปงบัตรอภินันทนาการจากโรงเรียนแก่อาจาน
    พอดีเพื่อนๆ อีชั้นมีคุนแม่เปงอาจานในโรงเรียน เค้าก้อเลยได้บัตรกันมา
    อีชั้นก้อเลยมีโอกาสได้ดู ขอบอกว่าพัดชาน่ารักมากๆ เพ่โจก้อหล่อ มะเหงจะดำไรเลย
    ตัวจิงแต่ละคน ดีก่าในทีวีตั้งเยอะ แถมอีชั้นได้ถ่ายรูปกะเพ่โอ๋อีกด้วย
    แต่เพ่โจอดท่าย เหงเค้ารีบกับบ้านก้อเลยอดถ่ายกันไป อีกอย่างเกรงใจเพ่เค้าด้วยแหละ
    เอาไว้คราวหน้าจะเอารูปมาอวดนะเจ้าค่ะ พอดีเอากล้องเพื่อนถ่าย
    ก้อต้องรอกันต่อปาย จนกว่าอีชั้นจะได้รูปจากเพื่อน
     
    ตอนแรกแนนกะจะเขียนนิดหน่อย แต่เขียนไปเขียนมาเอาซะยาวเลย
    ตอนนี้หมดแระ มะมีรายให้ขียนต่อแหละ คงต้องไปแก้กะสเปซตัวเองต่อไป
     
     
     
     
     
    ยังไงนู๋แนนก้อยังคิดถึงเพื่อนๆ เพ่ๆ น้องๆ ทุกคนอยู่น้า
    แล้วนู๋แนนจะหาทางไปเยี่ยมทุกคนนะเจ้าค่ะ
     
    นู๋แนนขอบคุนทุกคนนะเจ้าค่ะที่เข้ามาเม้นให้แนน
    ขอบคุนที่มะลืมกัน โดยเพาะเพ่นา มาทักทายกันทุกวันเลย
    ขอบคุนเจ้าค่ะ
     
     
                                                
     
     
                                    
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    *